Па Лунінеччыне праз Прыпяць
У гэтым годзе Прыпяць не адпускае мяне. У суботу прывабна пакаталіся з Лунінца праз пойму Прыпяці да станцыі Люшча праз выдатныя лясы Лунінеччыны. Ухапілі апошнія цёплыя дзянькі восені Трохі падрабязнасцей далей 01. Дызель-цягнік у 08.26 дацягнуў нас да Лунінца 02. Спачатку паехалі ў бок зачыненага парома, які мы пыталіся абмінуць прошлы раз 03. Будаўніцтва маста праз Прыпяць трывае, але нам праз яе сёння не патрэбна 04. Паглыбіліся ў пойму Прыпяці ў пошуках яе самой 05. Арыентаванне 06. Спачатку адшукалі толькі старыцу ракі 07. І яшчэ 5 кілометраў тэсцілі тутэйшую карту ОСМ на сапраўднасць 08. На шчасце рэчка Прыпяць никуды не падзелася 09. Змялеўшая, але не знікшая 10. І пашпацыраваць па водмелях наўрад атрымаецца 11. Галоўная мэта пакатайкі дасягнута 12. Далей выбіраліся доўга і марудна праз тую ж пойму ды торфапалі 13. Зазірнулі да сажалкі Ракітна 14. Усеагульны змрок ды марнасць... 15. Пляж курыльшчыка 16. Далей Кажан-Гарадок 17. Дасягнулі рэчкі Цна, ўздоў...