Ровара-чыгуначнае падарожжа па Прыдзвіншчыне. Езярышча-Руба-Віцебск

- сентября 15, 2026

Раварова-чыгуначныя падарожжы працягваюцца. У гэты раз надыйшоў час дасягнуць чарговай чыгуначнай ўскраіны Беларусі - Езярышча. Але гэтым мэты не абмежваліся: Здраўнёва, Дзвіна ды Руба з кар'ерам Гралёва - толькі частка цікавосцей, што пашчасціла пабачыць у дарозе

Глядзім як гэта было ў вялікім допісу

1. Падарожжа пачалося са штадлера у 20.59 да Менску, потым перасадка на начны 625 Менск -Віцебск, да пп Лётцы

2. Чаму Лётцы, калі можна было даехаць да Віцебска і сесці на дызель-цягнік да Езярышча? Таму што катацца з раніцы вельмі хацелася, а не марнаваць час у Віцебску

3. пп Лётцы з даволі магутным раскладам руху, нават пасажырскія цягнікі тут прыпыняюцца. Усё дзеля падвоза пасажыраў у тутэйшыя санаторыі чыгуначнікаў. Але з попытам неяк не задалося - прыехалі толькі мы

3. Стартавалі ў 07.25. У нас было 1,5 гадзіны і 20 км невядомых дарожак да станцыі Лужесна, каб паспець на дызель-цягнік у Езярышча

4. Пад'ехалі да санаторыя, але на возера нас не пусцілі - тэрыторыя закрытая

5. Таму не спыняючыся паехалі далей

6. Праўда спачатку зазірнулі ў тутэйшую вёску каб паглядзець на брукаванку (!) Пабачыць яе тут было дзіўна

7. Ну і сядзіба ў занядбаным стане

8. Возера Лётцы

9. Перакрыжаванне з Р-20

10. Зараслі баршчэўніка ўсё псуюць

11. Увогулле дарожкі там добрыя, адсыпаныя жвірам і не падобныя на нашы палескія пяскі

12. Хутка дасягнулі станцыі Лужэсна. Дзе мы яшчэ чакалі амаль 15 хвілін нашага дызель-цягніка

13. Мапа першага этапа. Трэк такі Лётцы-Лужэсна

14. ДДБ1 на Езярышча ў 08.54

15. Лужэсна - першая станцыя ад Віцебска, людзей хапала, адчуваецца, што гэта тут транспарт. Таму ровары ехалі ў тамбуры. Добра што яны ў ~~ЭД2~~ ДДБ1 вялізныя

16. Праз 1,5 гадзіны былі ў Езярышча

17. Станцыя Езярышча дакладна не тупік, нават пасажырскі памежны рух з Расеяй жывы. Але гэта наш чыгуначны ўскраяк. Чарговая мара ідыёта здзейснілася)

18. Раптам сустрэлі знаёмых раварыстаў з Салігорска (!) Ну дзе ж яшчэ мы маглі сустрэцца?)

19. У нас было амаль паўгадзіны каб паглядзець пасёлак. Спачатку парэшткі былога райвыканкама

20. Вельмі ўнікальны танк Т-70. Іх знялі з вытворчасці ў 1943 годзе і большасць згінула на вайне

21. Возера Езярышча - на тым беразе ўжо Расея

22. Усе тут

23. Дызель-цягнік у 10.56 на Віцебск

24. Давёз нас да станцыі Лосвіда

25. Асноўная частка пуці трэк на 70 км па тутэйшых славутасцях Віцебскага Прыдзвіння

26. Вёска Мазалава

27. Расклад руху аўтобусаў

28. Сітуацыю ратуюць маршруткі ПАЗ-4234

29. Сядзіба "Мілое"

30. Мост

31. Рэчка Лужэснянка

32. Пад'язны пуць

33. І вось нарэшце выехалі да Дзвіны

34. Тут яна разлітая пасля будоўлі Віцебскай ГЭС

35. Далей паехалі друзавымі дарожкамі праз бясконцыя тутэшыя садовыя таварыствы, калі б мы ведалі што там нічога цікавага, то зрэзалі б па асфальце((

36. Але Дзвіна там прыгожая

37. Затока пасля якой пасёлак Вярхоўе

38. Вярхоўе - пасёлак Віцебскай птушкафабрыкі фармальна частка Віцебска. Штосці накшталт нашага Баранавіцкага Жамчужнага

39. Тутэйшая транспартная інфраструктура

40. Ганебны расклад руху гарадскога маршрута

41. Хутка даехалі да маста М-8

42. Потым чарговая вялікая славутасць

43. Сядзіба Рэпіна - Здраўнёва

44. Музей-сядзіба Рэпіна ў Здраўнёва пакінула двойчыя пачуцці. Прыгожа, людна, але гэта дакладна не музей. Ад першапачатковай сядзібы амаль нічога не засталося, а існуючы будынак гэта макет ў натуральную велічыню, які неяк нагадвае арыгінал, разбураны ў 30-я гады ХХ ст. І нават не першы. Бо першы варыянт, які быў пабудаваны ў 1988 годзе ў 1995-м умудрыліся спаліць і аднавіць у 2000. Хутчэй гэта мемарыяльны комплекс, у якім мы доўга не затрымаліся