Пакатайка на Гаць, экасцежку тэсціць

Ёсць у мяне такое guilty pleasure - сёрфіць па сайтах дзяржарганізацый ды шукаць розныя незвычайныя рэчы. Вось і дайшла чарга да Баранавіцкага лясгаса, які зрабіў веламаршрут ад Гаці да Паўлінава ды меў неасцярожнась выкласць апісанне са схемай машрута на сайце. Акрамя яго створана экатрапа ад Гаці да вядомай крыніцы "Тхароўка". Затэсціць ўсё гэтае багацце на прадмет сапраўднага турыстычнага патэнцыяла гучала як выклік, што было і зроблена ў мінулую нядзелю

 

Допіс з фоткамі далей

01. Выязжалі электрычкай на Брэст у 10.24 

02. Сабралася кампашка на 9 рылаў, вось што атрымоўваецца калі старт не ранні, ды да яго ехаць не праз ўсю краіну)

03. Каб патрапіць на Гаць спатрэбілася праехаць 20 км праз лясы

04. Усюды лес за дорожкамі разнастайнай якасці

05. Зазірнулі на Вуглянку

06. Турыстычная стаянка чакае нас

07. Нават не адна

08. Нарэшце возера Гаць

09. Схема экатрапы з сайта лясгаса. Няма ні трэкаў, ні дакладнай мапы, толькі вось гэта, ды апісанне інфапунктаў

10. Я чакаў штосці, напрыклад, разметкі, без яе арыентаванне ды пошук пунктаў быў сапраўдным квэстам

11. Ехалі марудна і доўга ў пошуках, арыентуючыся па схеме

12. Пабачылі нейкія шыльды, але не адразу зразумелі, што гэта і ёсць сваеасаблівая разметка

13. На пунктах з нумарамі ёсць, як мінімум вось, такія шыльды

14. Падыход да вады

15. Нават на адным пабудавалі альтанку з вогнішчам

16. Каля кожнага пункту шыльда з QRкодам

17. Нарэшце пачалі разумець куды гэтыя стрэлкі напраўленыя

18. Такія інфаплакаты верагодна камусьці цікавыя

19. Прыгожы мосцік ўжо каля крыніцы

20. Афлайнавая мапа-схема ў пачатку сцежкі

21. Багацце баранавіччыны

22. Далей нас чакае 25 км па веламаршруце да Паўлінава

23. Маршрут мне здаўся дзіўным, мала таго што дарожкі не самыя маляўнічыя ў гэтых мясцінах 

24. Дык і ехаць па маршруце непадрыхтаванаму раварысту, нават на горніку, даволі няпроста

25. Разметка ўсё тыя ж страшнаватыя шыльды

26. Таму квэст-арыянтаванне па схеме працягваўся

27. Цікавы пункт: Лясная казка, ці Хата пустэльніка

28. Месца незвычайнае, ды прыкольнае

29. Шукалі яго доўга, але адшукалі 

30. Ганаровая грамата

31. Малыя архітэктурныя формы

32. У астатнім бачна занядбанасць

33. Клумба ды пруд знікаюць

34. Далей арыентаванне пайшло лягчэй

35. Дарожкі не заўсёды добрыя, але разметкі мы прытрымліваліся

36. Месца лагера

37. Пасля пункту і такая разметка знікла, далей рушылі па схеме

38. Чарговыя пункты Касцёл ў Лясной, ды сама Лясная

39. Дуб каля санаторыя "Чабарок"

40. Мы ўжо пачулі, што трохі укаталіся, таму зрабілі адпачынак на Паўлінаўскім возеры з вогнішчам

41. Апошні пункт - сядзіба ў Паўлінава

42. Уваход

43. Шыльда

44. Апошнія 20 км проста ехалі да хаты праз лясы і палі. Перад Малахоўцамі прыйшлося рэзаць па кукурузе да асфальта, каб не ехаць па раллі на полі

45. У Баранавічах былі ўжо пасля 18.00. За дзень 75 км, трэк такі

Па выніку тэставання нават не ведаю што пісаць. Ну ўсё дрэнна. Сімулякр ды паказуха, калі адным словам. Развіццё турызму неабходна і пасыл, вядома, добры, але рэалізацыя... Нельга казаць, што не рабілі нічога, але калі турыстычныя маршруты робяць тыя, для якіх гэта ўвогулле не іх праца атрымліваецца вось такое, нешта... Па факце, карыстацца гэтымі экатропамі ды веламаршрутамі я б не стаў з меркавання бяспекі, лепш проста пакатацца

Допіс ад енота 

Фота ў гугле